403 Verklaring kan riskant zijn

04.10.2009

Een moedermaatschappij kan via een zogenaamde 403‑verklaring de hoofdelijke aansprakelijkheid op zich nemen voor eventuele schulden die voortvloeien uit rechtshandelingen van een dochter. De 403-verklaring kan op elk gewenst moment weer worden ingetrokken, maar de moeder blijft dan wel aansprakelijk voor de schulden die zijn ontstaan tijdens de periode dat de 403-verklaring nog van kracht was. We noemen dit de ‘overblijvende aansprakelijkheid’.

De moeder heeft tevens de mogelijkheid om zich van de overblijvende aansprakelijkheid te ontdoen op het moment dat de dochter niet meer tot de groep behoort. De moeder moet dit echter wel kenbaar maken (aan het handelsregister en via een advertentie in een landelijk dagblad).

Hoe een en ander fout kan gaan, ondervond onlangs een moedervennootschap aan den lijve. Ze had haar aandelen in een dochter in 2004 verkocht, maar vergat de 403-verklaring in te trekken. Dit deed zij pas vlak voor het faillissement van de dochter, waarop zij aansprakelijk werd gesteld voor de schulden die waren ontstaan ten tijde van het bestaan van de 403-verklaring.

Daarnaast kan er discussie ontstaan over de vraag voor welke schulden de moedermaatschappij aansprakelijk wordt, wanneer een 403-verklaring wordt afgegeven. Bij het Hof Den Bosch diende een zaak waarbij de moedermaatschappij weigerde op te draaien voor ontslagvergoedingen voor arbeidsovereenkomsten die al bestonden vóór het tekenen van de 403‑verklaring. Het Hof oordeelde echter dat de onderneming met deze verklaring ook verplichtingen voortvloeiend uit toen al bestaande arbeidsovereenkomsten op zich had genomen.