Anonimiteit van potentiële inkeerders niet gewaarborgd

02.07.2010

Zwartspaarders met rekeningen in het buitenland kunnen op allerlei manieren anoniem informatie opvragen over de inkeerregeling. Bijvoorbeeld per telefoon of door het raadplegen van pagina's op de website van de Belastingdienst. In het laatste geval is anonimiteit echter niet volledig gewaarborgd.

Wie een website bezoekt, maakt automatisch zijn IP-adres (het unieke nummer waarmee computers op het internet geïdentificeerd worden) kenbaar. Dat is onvermijdelijk, omdat de server van de bezochte website moet weten waar hij de opgevraagde gegevens naartoe moet sturen. Deze IP-adressen worden bewaard in logboeken.

Instanties zoals de politie, maar ook de Belastingdienst, kunnen bij internet-providers de persoonsgegevens opvragen die bij IP-adressen horen. Dat gaat overigens niet zomaar; er moet een redelijk vermoeden van het plegen van een strafbaar feit bestaan. In dit geval moeten er dus aanvullende aanwijzingen zijn voor belastingfraude.

Het is niet gezegd dat de fiscus (al) iets doet met de IP‑adressen, maar potentiële inkeerders die liever nog even anoniem willen blijven, kunnen beter vanuit een internet-café een bezoekje aan de website van de fiscus brengen. Door de ontbrekende anonimiteit schiet de fiscus overigens zichzelf in de voet, want het kan potentiële inkeerders afschrikken om zich te laten informeren.

Vanaf 1 juli 2010 gaat de boete voor gesnapte zwartspaarders omhoog. Aarzelt u nog? Wij kunnen helaas niet met u meedenken, omdat wij verplicht zijn om aangifte te doen, zodra we weten wat en hoe. Bovendien mogen wij u niet melden dat wij aangifte hebben gedaan.