De verplichting tot het betalen van een ‘gebruikelijk loon’

05.07.2011

De verplichting tot het betalen van een ‘gebruikelijk loon’ – ook wel ‘fictief loon’ genoemd – aan directeuren-grootaandeelhouders zorgt geregeld voor discussies met de fiscus. Als het loon meer dan 30% afwijkt van wat in de markt gebruikelijk is, gaat de fiscus voor de loonbelasting uit van een hoger loon. Hieronder volgen enkele voorbeelden van recente rechtszaken.

 

Werken voor de holding

Het Hof Amsterdam boog zich over een zaak van een dga die zowel werkzaamheden voor zijn holding als voor een deelneming daarvan verrichtte. Volgens het Hof moest het gebruikelijk loon worden bepaald door te kijken naar de managementfee die de deelneming als tegenprestatie betaalde aan de holding. Hierop mochten wel pensioenkosten, overige kosten (zoals blijkend uit de jaarrekening) en een winstopslag van 10% in mindering worden gebracht. Het Hof stelde de vergoeding van de dga voor zijn werkzaamheden voor zijn holding vast op € 4.000 per jaar.

 

In een vergelijkbare situatie verdiende een dga € 52.000 per jaar bij de ene bv, terwijl de andere bv een managementfee betaalde van € 110.000 per jaar. Dat verschil vond de inspecteur te groot. Hij verhoogde het loon van de dga en stuurde een naheffingsaanslag loonbelasting, gebaseerd op: 70% van de managementfee minus pensioenkosten, overige kosten en een winstopslag van 10%. Het Hof Den Haag was het daarmee eens.

 

Ieniemienie-salaris en gratis wonen

De Hoge Raad wees onlangs arrest bij een dga van een consultancy-bv met een gemiddelde jaaromzet van bijna 2 ton. De dga verdiende een ieniemienie-salaris van € 6.000 per jaar, inclusief gratis wonen in een pand van de bv. De inspecteur verhoogde het salaris naar € 38.118 per jaar en telde daar ook nog winstuitdelingen bij op vanwege het gratis woongenot. De Rechtbank Haarlem vond dat laatste onredelijk en oordeelde dat het gebruikelijk loon inclusief gratis wonen was. Het Hof Amsterdam en de Hoge Raad waren het daarmee eens.

 

Werken zonder vergoeding

Een vrouw met een indirect aanmerkelijk belang werd arbeidsongeschikt. Desondanks bleef ze nog wel werkzaamheden verrichten voor de bv, maar zonder daarvoor een vergoeding te ontvangen. De inspecteur vond dat dit werk een loonwaarde had en sloeg haar aan voor een fictief loon van € 7.500 per jaar. Het Hof Den Bosch was het daarmee eens. Het deed er niet toe dat de werkgever geen loonkosten had gemaakt.

 

Nog even voor de duidelijkheid: fictief loon is een aftrekpost voor de bv als het bij de inkomstenbelasting van de dga naar een redelijk tarief wordt belast.